Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents Nanny McPhee and the Big Bang
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Suurtje
Dit is het verhaal van mijn familie.
Ik, mijn drie mooie kinderen en mijn man.
Daar is onze mooie boerderij. Het is al jarenlang in bezit van mijn mans familie.
Het droevige is dat mijn man weg is, aan het vechten in een oorlog.
We zijn dus alleen.
We zijn natuurlijk allemaal heel bezorgd om hem, maar...
over het algemeen red ik het prima.
Heel goed, inderdaad.
Niet vechten in de beste kamer.
Dat ben ik die het wel red.
Citroensnoepje. - Dat is heel stout van jou.
Zij redden het ook.
Ga van het meubilair af.
We redden het allen. Het gaat prima met ons. - Jij staat op het meubilair.
Het gaat goed met ons. - Hou dan op met schreeuwen.
Jij schreeuwt.
We moeten de boerderij helemaal schoon maken voordat de neef en nicht komen.
En jullie vechten alleen maar.
En wat ik zien wil, is delen.
Bedenk eens hoe droevig jullie zouden zijn als jullie van huis weggehaald werden...
omdat er overal bommen vallen.
We delen de jam niet met hem.
We delen papa's jam niet met die neef en nicht. - Die is voor papa als hij thuiskomt.
Ik heb het over jullie kamer en speelgoed.
Waarom beantwoordt hij mijn brief niet? - We praten niet over papa, lieverd.
Waarom antwoordt hij niet? De laatste is jaren geleden gekomen.
Nee, lieverd. Luister...
Drie maanden geleden. Dat is alles. Zie je?
Papa zit in het leger. Ze reizen veel. Maak je geen zorgen.
Goed?
Ik moet nu gaan.
Maar jullie moeten opruimen voor de neef en nicht. - Hoe zijn ze eigenlijk, de neef en nicht?
Het zijn stadskinderen. Wat verfijnd denk ik.
En ik weet zeker dat ze heel goedgemanierd zijn.
Hij geeft weer over.
Stop de auto, hij spuugt over mijn schoenen.
Blenkinsop, het is alweer goed. Waar zijn mijn marshmallows?
Meester Cyril, zijn marshmallows wel een goede keus gezien uw laatste evacuatie?
Marshmallows zijn altijd een goede keus.
Beest, je hebt mijn gloednieuwe leren Fontarelli's geruïneerd.
En ik heb de roze thuisgelaten.
Beest! Kijk!
Hoe lief en prachtig. Is dat de plek?
Nee.
Geluksgevoel meter
Vincent, je taken. Nu.
Maar de varkens worden morgen verkocht, en jij zei...
dat ik hen moest krabben voordat ze weggaan.
Papa heeft gezegd dat ik de leiding had, en wat ik zeg telt.
Schiet nu op. - Maar papa heeft die krabber voor hun gemaakt.
Ik zeg, 'kom naar beneden'. - Ik kom er al af.
Geen gekrab meer. Ik ga de gerst controleren.
Hallo.
Mijn beeldschone schoonzuster. - Nee.
Je jas is binnenstebuiten. Bij die rok moet je kousen dragen.
Nee. - Wat, nee?
Je weet precies wat ik bedoel. Ik verkoop niet.
Kijk mij aan. Wie ben ik? - Je bent mijn zwager.
Ik ben familie. Dat bedoel ik alleen maar. Je kunt mij vertrouwen.
Wat is er?
We moeten nu de boerderij verkopen.
Anders kun je morgen de tractor niet betalen. Als er geen tractor is, dan is er geen oogst.
En zonder oogst... - Ik zei 'nee'.
Norman heeft bedacht hoe we geld kunnen krijgen, dus ik zal de tractor betalen.
En hoe dan?
Ik heb haast. - Ik heb echt het geld nodig.
Ik ben maar een mens, maar die boerderij...
De helft van Rory en de helft van jou. Dat zeg je iedere keer dat ik je zie.
Je kunt het niet verkopen zonder mijn toestemming.
En ik geef mijn toestemming niet. - Hier is het contract.
Dag, Phil.
Ik ben hier. Mrs Docherty, begin niet zonder mij.
Mrs Docherty?
Hallo. - Daar bent u.
Ik was zo bezorgd. - Je maakt je teveel zorgen...
en dat helpt niet. - U bent nogal wat vergeetachtig. Dat is alles.
Let u op de winkel, dan zet ik de bestellingen weg.
Ik redde het prima.
U heeft nog niets uitgepakt. - Uitgepakt?
Waar?
Ik heb alleen de bloem opgeruimd.
Het is nevelig geworden.
Kun je mij de schep aangeven?
Goedemorgen, Mr Green. We hebben nog niet kennisgemaakt.
Maar ik ben Miss Topsy en dit is mijn collega Miss Turvey.
Aangenaam. - Kunt u raden wie ons gestuurd heeft?
Twee van die mooie dames? De kerstman.
Je flirt met ons, Phil.
Ik mag toch Phil zeggen? - Wat je maar wil, lieverd.
Jij bent stout.
Mrs Biggles houdt daar niet van.
Je bent Mrs Big geld verschuldigd, je hebt in één van haar casino's schulden gemaakt.
Kijk wat je vergokt hebt. Ik ben u één boerderij schuldig.
Waar is jouw boerderij. - Ik hou van boerderijen.
We komen hem halen. - Dat respecteer ik, dames.
U krijgt ze ook. Mrs Big hoeft zich geen zorgen te maken. Ik kan het in orde maken.
Ik maak het in orde. Doe me alsjeblieft geen pijn.
We willen je geen pijn doen. We moesten met één of twee dingen terugkomen.
Het contract van jouw boerderij. - Of jouw nieren.
Nog niet rijp, mijn zoon. - Oom Phil.
Waar komt u vandaan? - Ik ben op weg naar huis.
Over een paar dagen is het wel rijp. - Je zult wel trots zijn.
Jouw moeder vertelde over jouw plan om de tractor te betalen.
Hoe ben je daar in hemelsnaam opgekomen?
Ik zag boer MacReadie bij de winkel, hij wilde een paar mooie Gloucestershire Old Spots kopen.
Varkens. - Dat wist ik wel.
Ik bood onze varkens aan, hij hapte meteen toe. - Slim.
Heel slim.
Kom op. Rij maar door.
Denk na.
Varkens, ik moet de varkens kwijtraken.
Geen varkens, geen tractor. Dan moet ze de boerderij verkopen.
Kijk.
Kijk dat eens. - Is dat een auto?
Dat moeten die neef en nicht zijn. - Dat kan niet.
Ze zouden pas morgen aankomen.
Zouden ze snoepjes bij hebben?
Ze zijn vast erg rijk.
Ze hebben een chauffeur.
Waar zijn we? - In het land van de poep.
Eenden- en kippenpoep, koeien- en hondenpoep. Poep voor zover ik kan kijken.
Daar zijn we dan. Stap maar uit.
In feite is het Britse museum voor poep.
Ben je gek, Blenkinsop. Mama zou me nooit naar zo een plek toesturen. Breng me naar huis.
Zie je? Er zijn wilden. Ik stap niet uit de auto.
Hou je mond. We hebben geen keuze.
Breng me nu meteen naar huis. - Je weet ook waarom we geen keus hebben.
We doen nu niet alsof we hier zijn voor bommen.
Er zijn vast kannibalen.
Heel hartelijk gegroet, met poep besmeurde wezens.
Spreken jullie Engels? - Jullie zijn te vroeg.
Ja, poepman. We komen van ver weg.
Zeer ver weg. Uit het land van de zeep. En van de toiletten in huis.
Is dat chocola met stukjes noot? - Precies. Wil je ook een stukje?
Jammer nou. Niets meer over.
Kom, Miss Celia. - Alsjeblieft, Blenkinsop.
Dat was gemeen. - Zo is het leven.
Doe niet zo, Miss Celia. Laat het drankkastje los.
Nee! - Luister eens, meneer...
ik geloof dat u deze twee geparfumeerde stadskinderen weer terug moet brengen.
Ik wil naar huis.
Mijn schoenen. Ik weiger om in deze beerput te blijven.
Ik laat me nog liever bombarderen.
Bespreek met mijn moeder hoe erg het hier is. Ze moet me morgen weer ophalen.
Beloof het. Je bent sinds vijf minuten hier, en kijk je eens.
En jij bent maar de chauffeur. - Meester Cyril, als u zo vriendelijk wil zijn...
om mij met Miss Celia's nieuwe kleren te helpen.
Beloof het mij. - Ik zal met uw moeder praten. Dat beloof ik.
Maar u moet nu hier blijven. - Dat kan niet. Ze zijn onhoffelijk.
En dat zegt iemand die niet eens weet hoe hij zijn achterste moet afvegen.
Kom hier. - Stop, mijn kleren.
Mijn prachtige nieuwe kleren.
Allemaal in de modder. Hoe durf je.
Je vertrapt ze. - Ik had in dienst moeten gaan.
Wacht tot ik het mama vertel.
Mijn mooie kleren. Allemaal kapot.
Ik ben in de hel.
Monsters, daar vermoord ik jullie voor.
Ik ga dan maar.
Er is nog net genoeg tijd over om naar huis te gaan...
en op te ruimen voordat morgen onze neef en nicht komt.
Wat leuk. Mijn neven en nichten zijn allemaal dood.
Fijne avond. - U ook.
Doe Mr Docherty de groeten van mij. - Dat zal ik doen.
Alles is klaar. - Wat?
Ik heb net de siroop opgeruimd.
Wat? Waar?
Het is allemaal klaar en afgestoft. Maak je geen zorgen.
Heb toch wat vertrouwen.
Heb toch wat vertrouwen zei ze.
Je hoeft je geen zorgen te maken zei ze. Nee, helemaal niets.
Kinderen die elkaar aanvliegen, tractor die weer teruggenomen wordt.
Phil, die probeert onze boerderij te verkopen.
Er komen gasten. Over 24 uur.
Mijn enige goede jas, geruïneerd.
En 17 lades vol met stroop.
Wie u nodig heeft, is Nanny McPhee.
De persoon die u nodig heeft, is Nanny McPhee.
Nanny wie? - Nanny McPhee.
De persoon die u nodig heeft is Nanny McPhee.
Is Nanny McPhee.
Wat een verrassing. Ze gedragen zich niet alleen als dieren, zo leven ze ook.
Ik zit helemaal onder de poep. - Prachtig, dan pas je hier mooi bij.
Er is hier niets te eten.
Behalve dit dan. - Nee, dat is van papa.
Leg de jam neer.
Het is maar jam. - Er is oorlog hoor...
we hebben maandenlang bonnen gespaard om die te maken.
Ik zal je pijn doen als je het aanraakt.
Aangeraakt. - Ik word zo wakker, en dan is alles een droom.
Ik word wakker, en dan ben ik met mama bij Harrods.
De schoenenafdeling. Mama zegt dat ze er zijn, dus wij gaan ze ophalen.
Wil je ze voor mij gaan halen?
Ik word wakker, en dan heb ik een paar roze schoenen.
Mama heeft al hele mooie besteld met een bijpassende jas...
Die zijn er vandaag wel.
Dat was het. Ze sterven.
De persoon die u nodig heeft is Nanny McPhee.
Kom hier, lafaard. - Norman, Cyril.
Hallo. - Hallo, lieverd.
Tante Isabel.
Kom hier, grote... - Hoe gaat het met je moeder?
Dood en hebben pijn.
Celia, ben jij dat? - Je hebt mijn kleren verpest...
dus ik ga je haar verpesten. - Wat een prachtige jurk.
Wat nu weer. Ik kom er al aan.
Niet nu. - Als je nee zegt, meen je dat dan ook echt?
Het komt me nu niet uit. - Ik kan over tien minuten terugkomen. Of vijf of drie.
Twee? - Ik denk dat ik voor jullie een ei ga koken.
Phil, ga nu weg.
Goedenavond Mrs Green. Ik ben Nanny McPhee.
U bent het. Ik bedoel haar.
Wie bent u? - Ik ben Nanny McPhee.
Kleine 'c', grote 'p'. - Ik heb geen kinderjuffrouw gehuurd.
Ik heb geen kinderjuffrouw nodig. Ik red het prima alleen.
Ik heb nooit een kinderjuffrouw gehad omdat ik die niet wil.
Ik ben een kinderjuffrouw van het leger. Ik ben ingezet.
Er moet een vergissing zijn. Alles is hier onder controle.
Dat is Cyril. Die is niet van mij. Hij is hun neef.
Kom terug chique parasiet. - En dat is Norman.
Die is van mij. Ze hebben elkaar net ontmoet.
Ze leren elkaar net beter kennen door te spelen.
Het komt door de oorlog. Geen goede invloed.
Inderdaad. Mag ik binnenkomen?
Moet dat? Ik bedoel, ja, natuurlijk.
Wilt u thee? - Later misschien.
Ik wil eerst met de kinderen kennismaken. - Nee, wacht.
Zet maar vast water op. Het duurt maar even.
Jij bent alleen jaloers op mijn gevoel voor mode.
Raak mijn pak niet aan. Dat is een Savile Row.
Mag ik jullie aandacht even?
Ik ben Nanny McPhee.
Luister aandachtig. Jullie zullen hier meteen mee ophouden en gaan slapen.
Je ziet er uit als een banaan. - Jij als een afgerolde rol toiletpapier.
Hebben jullie gehoord wat ik zei? Hou op met vechten.
Onmiddellijk.
Mijn vader is een hoge pief bij het leger.
Moeten we nu onder de indruk zijn?
Wat gebeurt er?
Toch niet ik ook?
Nee.
Vincent, hou op.
Ik kan niet ophouden. Dat gebeurt gewoon.
Zij doet het. - Wat?
Zij laat ons dat doen. - Hij heeft gelijk.
Waar hebben jullie het over? - Het moet die stok zijn.
Wat anders? Laat ons ophouden.
Alstublieft.
Onder één voorwaarde. Jullie moeten je excuus aanbieden...
omdat jullie elkaar pijn gedaan hebben, en beloof dat jullie niet meer...
zullen vechten. - Ik bied mijn excuus niet aan.
En ik niet aan hen. - Jij hebt de jam kapotgemaakt.
Zij moeten hun excuus aanbieden. - Cyril heeft de jam stukgemaakt.
Nee, wat gebeurt er Vinnie? - Papa's brief.
Ze verbranden. - Ga weg daar.
Ik kan niet. Ik word er naar toegetrokken.
Alstublieft. - Wij bieden ons excuus aan...
het spijt me dat ik je met de vuurpan geslagen heb. En ik beloof dat niet meer te doen.
Het spijt mij ook. - Het spijt mij, Cyril.
Celia, alsjeblieft. Het zijn brieven van onze vader.
Goed. Ik bied mijn excuus aan.
Het spijt me. Cyril, bied je excuus aan.
Alsjeblieft, mijn brieven. - Bied je excuus aan.
Cyril, bied je excuus aan. Alsjeblieft.
Het is al goed. Het spijt me.
Help.
Wat doe jij hier, Mr Edelweiss?
Stoute vogel.
Vermoeiend schepsel.
Als je indruk wil maken, dat werkt niet.
Ga er af.
Nee, je bent nog steeds niet vergeven.
Je weet wat je gedaan hebt.
Het is onbeleefd om te staren.
Naar boven naar bed, alsjeblieft.
Welterusten, mama.
Welterusten, tante Isabel. - Welterusten, tante Isabel.
Ik hoop dat u lekker slaapt.
Vincent, wil je ze alsjeblieft terugleggen waar ze horen?
Dank u, Nanny McPhee. - Graag gedaan.
Ga nu.
Stil zijn.
En maak nu dat je hier wegkomt. Schiet op.
Ga weg.
Die kinderen hebben vijf lessen nodig.
Les één: Ophouden met vechten. Is voltooid.
Zijn ze opgehouden met vechten?
Vandaag gaan ze vroeg naar bed denk ik.
Laat maar aan mij over. Neemt u maar wat tijd voor uzelf.
Tijd voor mezelf?
Ze komt er aan.
We vechten niet. - Dat zie ik, Vincent. Bedankt.
Ik weet niet wat er beneden gebeurd is, maar ik heb het hier voor het zeggen...
en ik heb geen hulp van een kinderjuffrouw nodig.
Mijn zuster en ik horen niet bij dit gezin. Op wie u ook oppassen moet...
wij zijn het zeker niet. - Luister heel goed.
Ik ga jullie uitleggen hoe ik werk.
Als jullie mij nodig hebben, maar mij niet willen, dan moet ik blijven.
Als jullie mij willen, maar mij niet meer nodig hebben, dan moet ik gaan.
Wie zou u dan willen? - Een rare gedachte. Dat geef ik toe.
Maar zo is het.
Er zijn geen bedden meer. Ik neem aan dat Norman zijn bed met Cyril deelt?
Ik deel het liever met een geit. - Dat wil een geit niet, en...
ik ook niet. - Ik begrijp het.
Celia, Megsie, willen jullie een bed delen? - Ik deel niets met die wrede roofvogel.
Ik deel liever een bed met Geraldine. - Ze is onze koe.
Ik deel mijn bed liever met een olifant.
Bedankt Vincent, maar bij jou is het niet nodig dat je deelt.
Ik hoef niet te delen.
De anderen zullen toch tot een overeenkomst moeten komen.
Nooit.
Het spijt me. Mijn excuses.
Hoe heeft u dat gedaan? U moet wel uitgeput zijn.
Gaat u zitten dan maak ik thee.
Het spijt me, ik heb geen gebak. In deze tijd krijgt men nergens gebak.
Is alles goed daarboven? Delen ze?
Ja, ze delen alles. Het is zelfs zo...
dat ze alles alleen geregeld hebben.
Maar dat is een wonder.
Hoe heeft u dat voor elkaar gekregen?
Die informatie is vertrouwelijk. Het leger is zeer streng met deze dingen.
Ja, natuurlijk.
De thee.
Dit kan toch niet, ik kan u niet eens een klein stukje gebak aanbieden.
Het spijt me zo.
U gaat toch niet bij ons weg? - Nee, in geen geval.
Godzijdank. - Deze kinderen hebben mij nodig.
Ik kan u echt niet betalen. - Maakt u zich daar geen zorgen om.
Het leger betaalt mij, en ik heb zelf voor onderdak gezorgd.
Welterusten. Geniet van uw thee.
Gooi maar hier naar toe. Er zit een hoef in mijn oor.
Ik heb geen hoeven. - Jij niet, idioot. Geraldine.
Wat is dat nu voor een afschuwelijke stank? - Dat is de geit, idioot.
Dat heeft dat afschuwelijke kindermeisje gedaan. Ik weet het.
Wil je een kussen hebben, kleine Ellie?
Je bent een beetje te groot voor dit bed.
Maar dat maakt me niets uit.
Geraldine, je werkt niet mee.
Ga nu eindelijk eens slapen.
Doe nu eens even rustig. - Bent u Mrs Biggles?
Ik ben Nanny McPhee. Met een kleine 'c' en een grote 'P'.
Goedenavond.
Mijn schat.
Waar ben je?
Varkentjes, kom hier.
Varkentjes.
Hallo.
Ga je gang maar, varkentje.
Als jullie weg zijn, krijg ik de boerderij.
Uit de veren. Bedden opmaken zoals in het ziekenhuis...
de hoeken omslaan, alstublieft. Naar beneden voor het ontbijt. In looppas.
Mijn olifant is weg. - Het is wel typisch voor dit gezin...
een kinderjuffrouw in dienst te nemen met een gezicht waar je de oorlog mee kunt winnen.
We hebben haar niet in dienst genomen, en ze is niet onze kinderjuffrouw.
Wie is ze dan? En hoe kan ze ons dat allemaal laten doen?
Ik heb een theorie.
Zij is een geheim wapen. Zeker weten.
Mijn vader is een hoge pief in het leger. Ik weet daar wel wat van.
Ik vermoed dat haar stok een reukloze chemische stof afgeeft...
als ze daar mee slaat. Simpel gezegd, ze heeft ons vergast.
Doe niet zo mal. - Dan kan onmogelijk legaal zijn.
Ik ben blij u te kunnen vertellen, dat de tweede les...
dingen lief te delen, voltooid is.
Dat is geweldig.
Ben jij dat, Cyril? - Ja. - Goedemorgen, schat.
Waarom draag je een gasmasker? - Voor het geval er een gasaanval komt.
In dit deel van het land zal er toch geen gasaanval komen.
Daarom hebben jullie ouders je hier naartoe gestuurd.
In Londen is het erger als ik dacht.
Schat, waar is Celia? - Ze zoekt iets om aan te trekken.
Het spijt me zo. Jullie moeder zal me dat nooit vergeven.
Dat is toch hopelijk geen kaasdoek.
Vreselijk, lelijk, vormeloos.
Denk eraan Norman, boer MacReadie komt vanmiddag de varkens afhalen...
ik ben op tijd thuis. Ik moet nu gaan.
We verwachten muizenvallen, ik moet er zijn voordat Mrs Docherty er is.
Hemel nog aan toe.
We zien elkaar buiten.
Doe niet zo walgelijk.
Jij moet boeren omdat je buikpijn hebt, en je hebt buikpijn omdat je stopverf opgegeten hebt.
Dat interesseert me niet, Mr Edelweiss.
Alle varkens zijn weg?
Dat is interessant.
Zelfs zeer interessant.
Dat is dan dat.
Klusjes. Nu Geraldine te eten geven.
Ik zet de varkens voor boer MacReadie klaar.
Vinnie gaat eieren rapen. Cyril, jij kan de mest omkeren.
Ik keer graag de mest om. Dat is mijn lievelingsklusje, maar...
ik heb helaas mijn mestvork niet bij me.
Misschien kan Celia... - Ik kom wel terug voor jou.
Wat heb jij aan? - Dat is voornamelijk tule geloof ik.
Dat is mijn moeders bruidsjurk.
Dit oude ding? Dat kan niet. Er zit niet eens een sleep aan.
Trek het uit. - Dat doe ik niet.
Jij hebt al mijn kleren stukgemaakt. Dit is het enige nette ding in het huis.
Jij hebt dat uit mijn moeders kamer gestolen. Trek het uit.
Ik heb het niet gestolen. Ik heb het geleend.
De varkens zijn ontsnapt. - Wat?
Door een gat. Ze zijn allemaal weg.
We moeten ze vinden voordat boer MacReadie komt.
Kom nu, Norman. - Beweeg je.
Dat meen je toch niet echt? - Dat zijn prijsvarkens.
Voor het geld kunnen we de tractorhuur betalen.
Als we de tractor kwijtraken verliezen we de oogst...
en als we de oogst verliezen, raken we de hele boerderij kwijt.
Wat vreselijk voor jullie. - Alsjeblieft, het is onze vaders boerderij...
en de oogst is het allerbelangrijkste.
Nee, je kunt mij niet dwingen.
En u ook niet. Ik heb een gasmasker, daardoor werkt uw stok niet.
Bovendien zal ik mijn vader over u vertellen. Hij is een hoge pief bij het leger.
Daar hebben we nu geen tijd voor.
Als de boerderij van jouw vader was zou je zeker wel willen helpen?
Zou je dat doen, Cyril?
Jouw vader helpen?
Lopen jullie allemaal naar de hel.
Nee, met deze schoenen gaat dat niet.
Probeer me niet te vergassen.
Daar is er één.
Wat doe jij hier? - Ik wil alleen maar helpen.
Kom op maar dan.
Kom op.
Ik help alleen maar totdat mama komt.
Vangen. - Liggen, varken.
Ik heb er één. - Voorzichtig. Hij bijt niet.
Goed, nu heel langzaam.
Ze hebben er al twee gevangen.
Dat zal nooit genoeg zijn.
We willen het hen niet te eenvoudig maken.
Wat doet hij nu?
Jemig.
Is dat normaal? - Nee.
Ik had nooit gedacht dat het boerenleven zo opwindend kon zijn.
Kom terug, varken.
Ik wist niet dat varkens zulke elegante zwemmers waren.
Dat zijn ze ook niet.
Er achteraan.
Hallo, Phil. - Hallo, boer MacReadie.
Het spijt me erg van de varkens. - De varkens?
Wat, mijn varkens? - Heeft u dat niet gehoord?
Ze zijn vannacht ontsnapt.
Ontsnapt, dat is jammer.
Een vreselijke zaak. - Ontsnapt? Grappige dingen, varkens.
Slim. Ik had een varken dat kon scrabbelen.
Klopte de woorden met zijn poot.
'Blijf'. Goede score. Hemeltje.
Isabel zal wel in de war zijn. Bedankt dat je het even zegt.
Je hebt mij een reisje bespaard. - Tot straks dan maar weer.
Wacht eens even. De ene hand wast de andere.
Ik neem je een stuk mee. - Nee, ik ga lopen.
Spring er maar op. - Niet nodig. Bedankt.
Geen moeite - Draai om. Doe niet zo mal. - Tot ziens.
Kom op, spring er op. - Nee, alstublieft.
Kom op. - Goed dan.
Ik weet niet hoe we ze ooit kunnen vangen. - Ze worden over een half uur verkocht.
Mag ik iets voorstellen. We hebben een strategie nodig. Een tactiek. Een marsbevel.
Waar ben jij getraind? - Kadettenschool.
Ik begrijp het. Laat maar horen dan. - Goed.
Wij zijn hier, en zij zijn daar, en vermoedelijk ook daar.
Megsie? - Klaar.
Celia? - Klaar.
Ze hebben een gat gegraven. - Waar zijn de varkentjes?
Ze zijn weg. - Nee toch.
Allemaal. - Varkentjes.
Ze zijn weg. Wat moeten we nu doen? - Ze wisten dat ze weg moesten.
Het zijn slimme beestjes, die varkens. - Zeer slim.
Hoe betaal ik nu de tractor? Hoe haal ik de oogst binnen?
Ik probeer te helpen waar ik kan, maar ik heb ook van alles te doen...
mijn jongens zijn ook aan het vechten. - Vreselijke zaak die oorlog.
Die vervloekte platvoeten. - Jammer dat u voor niets gekomen bent.
Nee, maakt u zich geen zorgen.
Veel geluk.
Ik weet het. Ze verstoppen zich.
Isabel, onderteken toch. Vandaag heb ik een koper, morgen misschien niet meer...
het is niet zo erg. Denk toch eens na. Geen zorgen meer om tractoren, of de oogst.
Varkens!
Kinderen!
Kijk. - Hoera.
Heel goed. Eén, twee, drie, vier, vijf.
Daar bent u.
Ons geld voor de tractor.
Toen maakte hij een salto. - Een salto?
Ik wist niet dat jij kon zwemmen.
Ze zijn veel meer waard weet u dat? Die varkens zijn genieën.
Ze kunnen synchroon zwemmen. - In dit huis wordt niet gezwendeld.
Ze hebben echt synchroon gezwommen. - Zo is het genoeg. Wees stil.
Ze kunnen in bomen klimmen. - Vertel geen verhaaltjes.
Varkens klimmen niet in bomen. Doe niet zo raar.
Ze proberen de prijs wat omhoog te brengen, en ze hebben gelijk.
Slimme beesten, uw varkens.
Bedankt. Kom hier. - Ik kende een varken die tot tien kon tellen.
In het Frans. - Echt?
Nee.
Kom op, we gaan. - Synchroon zwemmen.
In bomen klimmen. Stel je eens voor. - Het is waar.
Het is waar. Het was net...
Net als tovenarij.
Ja, als...
Tovenarij.
Synchroon zwemmen.
Ik ben zo trots op jullie.
Laat me jullie knuffelen.
Is dat...
Is dat mijn trouwjurk?
Dat was onze schuld, wij hebben... - Nee, dat was mijn schuld.
Ik heb het geleend zonder te vragen. Ik bedoelde het niet zo. Het spijt me.
Waar is de sluier? - Daar hebben we de varkens mee gevangen.
Hier is hij. Maar ik ben bang dat het mijn schuld is.
We hadden een net nodig...
Sorry.
Ik had nooit gedacht...
dat jullie zo slim zijn. Ik zal eens iets zeggen.
Morgen gaan we picknicken.
En als ik de tractor betaald heb, gebruiken wij het extra geld voor...
gemberbier.
Gemberbier.
Les drie. Elkaar te helpen. Is voltooid.
Slimme beestjes, die varkens.
Tot ziens, Pillow. Tot ziens, Dora.
Tot ziens, varkentjes.
Mama is er.
Ik had toch gezegd dat ze kwam. - Ceels, niet doen.
Mama, je raadt het nooit. We hebben varkens gered.
Ze hebben gedanst, en...
Waar is mama? - Mevrouw is nog in Londen, miss Celia.
Heb je haar mijn boodschap doorgegeven? - Natuurlijk miss Celia.
Stuurt ze jou om mij naar huis te brengen?
Helaas niet, miss Celia.
Ik moet u de schoenen brengen die u achterliet, Fontarelli's geloof ik.
Ik denk dat ze het erg druk heeft.
Dat klopt. Ze heeft het heel erg druk.
Waar staar je naar? We zijn geen freakshow.
Cyril, we wilden... - Verdwijn. Je weet niets over ons.
Ik wil ze niet hebben.
Mag ik ze eens zien?
Ze kunnen mij niets schelen. Jij mag ze hebben als je wil.
Dit zijn mijn beste spullen, maar jij mag ze iedere dag aantrekken.
Daar pak ik je voor, Vinnie. - Jij bent.
Geef de broodjes door die we gemaakt hebben.
Wat attent Mr Docherty, Ze hebben kussens neergelegd.
Ik zeg dat niet graag Mrs Docherty maar dat is een koeienvlaai en geen kussen.
Kan ik er toch niet op gaan zitten dan? Het ziet er zo comfortabel uit.
Dan gaan we maar zitten. Help je me even?
Dat is heel comfortabel. Ga daar maar zitten.
Wilt u een broodje, Nanny McPhee?
Nee, liever niet. Dank je wel.
Ga toch heen, Mr Edelweiss. Walgelijke vogel.
Naar beneden. Ik vind het niet fijn als je daar zit.
Wat heeft hij gedaan dat u zo boos op hem bent?
Hij eet ongepaste dingen.
Het spijt me. - Wat eet hij?
Stopverf van de ramen. - Stopverf van de ramen?
De stopverf van al mijn ramen en die zijn er allemaal opeens uitgevallen.
Alsjeblieft. - Dat is niet goed.
Het kan me niet schelen hoe graag je dat lust, het is een akelige gewoonte.
Waar zijn die medailles voor?
Moed, goedheid, besluiten...
fantasie, enthousiasme, vlechtwerk en deze hier voor vertrouwen.
Boterhammen. - Hoera.
In mijn hoedanigheid als bevelhebber mag ik voorstellen...
dat u uw gezin beschermend hoofdmateriaal geeft.
Als er plotseling gebombardeerd gaat worden.
Deze hebben Mrs Docherty en ik thuis op.
Volgens mij wordt dit deel van het land niet gebombardeerd.
We zitten hier aan het einde van de wereld.
Dan vergist u zich misschien.
Stelt u zich een vijandelijk vliegtuig voor.
Die een vijandelijke bom aan boord heeft.
Een vijandelijke piloot.
Met een ernstige verkoudheid. Dat komt voor.
Net zoals bij ons. Hij niest één keer...
niets gebeurd. Hij niest een tweede keer...
ook dit keer is alles goed. Hij niest een derde keer.
En let nu heel goed op.
Hij raakt de dikke rode knop met zijn dikke rode neus, en dan...
die bommen vallen naar beneden.
Het theewater is klaar.
Een grote knal. - Wat een gedachte.
Dan moeten we hopen dat niemand verkouden wordt, nietwaar Mrs Docherty?
Eieren met tuinkers of bokking? - Ham.
Ik doe een handstand.
Tijd voor gemberbier.
Megsie heeft meer. - Niet waar.
Er zijn nog twee druppels over.
Ik. - Nee, ik.
Daar is oom Phil. Snel, verstop de koek.
Ik was er niet zeker van of hij kwam.
Daar is hij weer met dat domme contract.
Dat ziet er eerder als een brief uit.
Oom Phil heeft een brief voor ons.
Misschien een brief van Rory, daar wachten ze al zolang op.
Dat is geen brief.
Hij is geel, dat is een telegram.
Wat is dat? - Van het oorlogskantoor.
Dat is toch niet voor ons?
Dat betekent toch niet altijd slechte berichten?
We moeten toch een beetje vertrouwen hebben?
Mama.
Tijdens de strijd overleden.
Het spijt me zo.
Zo een ongeluk.
Die machine is een briljant ontwerp... - Hij is niet dood.
Wat? - Hij is niet dood.
Ik weet het. Ze hebben zich vergist.
Norman, het leger vergist zich nooit. - Jawel, ze hebben zich vergist.
Sorry, maar hoe weet je dat?
Luister, mijn vader zegt altijd, ik voel dat soort dingen in zijn botten.
Hij voelt dat er slecht weer komt, en hij weet wanneer er iets gebeurt.
Bijvoorbeeld als een koe moet kalven.
Of als een lam in moeilijkheden verkeert. En hij heeft altijd gelijk.
Iedere keer, en ik voel het dat hij nog leeft.
Ik weet het gewoon. - En jij denkt niet dat...
je dat voelt omdat je verdriet hebt? - Nee, dat heeft er niets mee te maken.
Ik weet het gewoon.
Goed.
En wat wil je nu gaan doen? - We moeten uitzoeken waar hij is.
En zo snel mogelijk. Mama verkoopt de boerderij als ze gelooft dat hij dood is.
Ze zegt dat we het alleen niet redden.
De vraag is alleen, hoe vind ik hem.
Ik kan hem toch niet gaan zoeken? - Misschien is er een mogelijkheid.
Welke dan? Zeg het.
Mijn vader is een hoge... - Bij het oorlogsbureau.
Hij kan daar snel achterkomen. - Waar is hij?
In Londen. - En hoe moeten we bij hem komen?
Ik weet het niet. We hebben hulp nodig. Zullen we het aan je moeder vragen?
Nee, ik moet bewijzen dat hij nog leeft.
Ik moet haar een bewijs brengen.
Wie kan ons dan helpen?
De jongens zijn onderweg naar Londen.
Dat kan niet. Ze zouden naar de gerst gaan kijken.
Nee, luister.
Megs, papa niet dood. Voel het in botten.
Niets aan mama zeggen. Ik ga met Cyril naar Londen om bewijzen te vinden.
Zo kunnen we alleen verhinderen dat de boerderij verkocht wordt.
Maar ze heeft al besloten om te verkopen. Dat heeft ze gezegd.
Kunnen we het haar niet vertellen? - Nee, niet zolang we geen bewijzen hebben.
Dan moeten we haar ophouden tot hij hier weer is.
Precies. - Waar zijn we?
Chelsea. Ben je hier nog nooit geweest? - Ik ben nog nooit in Londen geweest.
Lord Nelson.
Wat doen we nu? Dat kan een eeuwigheid duren.
Hemeltje.
Ik had gehoopt dit te vermijden...
maar, Norman, kan jij dat kleine rode wieltje een keer kloksgewijs draaien?
Goed, bedankt.
Nanny McPhee, hoelang duurt dat?
Het verkeer in Londen is onverdraaglijk.
Goedemorgen. Hebt u goed geslapen? - Ja, bedankt.
Kijk eens wat ik heb. - Wat is dat?
Dat is een nierschaal. - Er passen er twee in.
U heeft ze toch niet beide nodig. Hoort u eens, dames...
het contract van de boerderij heeft u sneller in handen als u denken kunt.
Dat hoop ik maar. Een verwijdering van een nier is een langdurig en pijnlijk proces.
We hebben een krap tijdsschema.
We zijn er. Uitstappen.
Klaar? - Klaar.
Veel geluk.
Alles goed? - Ja.
Een beetje nerveus, maar ja.
Alstublieft, sir, we willen naar lord Grey. Het gaat om leven en dood.
Verdwijn voordat ik jullie sla.
Zeg het hem. - Hij is mijn vader.
Bewijs het. - Wat?
Bewijs het, of verdwijn.
Sergeant Jeffreys, jij bent groot geworden. - Nanny McPhee, mevrouw.
Tot uw dienst, mevrouw.
Ingerukt, Ralph.
Ik zie dat les 3 vruchten afgeworpen heeft. - Zeker, mevrouw.
Hoe voel jij je bij het leger? - Heel trots, mevrouw.
Eet je ook altijd je groente op?
Nou? - Ik kan niet tegen u liegen, Nanny McPhee.
Broccoli is nog altijd een uitdaging. - Eet het eens met kaas.
En vergeet niet, in mei en juni kunnen asperges een plezierig alternatief zijn.
Ik sta in voor deze kinderen. Laat hen er ogenblikkelijk in.
Onmiddellijk, Nanny McPhee, mevrouw.
Goed Phil, dan onderteken ik nu.
Mama, wat doe je?
Je weet wat ik doe. - Maar je moet op Norman wachten.
Als we nog één seconde wachten, verliezen we de nieren.
Ik bedoel de verkoop.
Megsie, Norman kan er niets meer tegen doen.
Wat heeft dat te betekenen, jongen?
Sorry dat ik stoor.
Maar we hebben uw hulp nodig. We zijn helemaal van het platte land gekomen.
Wij? - Hij bedoelt mij, oom.
Ik bedoel, oom Lord. - En jij bent?
Norman, sir. Uw neef, sir.
De zoon van tante Isabel.
Het meisje dat zo ongelukkig getrouwd is.
Ze is gelukkig getrouwd met mijn vader. Die vecht voor uw leger.
Een dank je wel zou beschaafder zijn.
En waarom komen jullie op bezoek?
We willen dat u uitzoekt wat er met Norman's vader gebeurd is.
Met oom Rory. - We hebben een telegram gekregen.
Daar stond in dat hij...
Ja? - Daarin stond dat hij overleden is.
Maar ik weet dat het niet waar is. Ik weet dat hij leeft.
Begrepen. Jij denkt dus dat een telegram van het oorlogskantoor...
valse informatie bevat? - Precies.
En natuurlijk heb je bewijs, anders had je hier nooit naar toe durven komen.
Heb je contact met je vader gehad, nadat je dat telegram gekregen hebt?
Nee.
Dan heeft misschien iemand van zijn eenheid contact opgenomen?
Nee.
Welk bewijs heb je dan?
Ik voel het in mijn botten. - Wat?
Ik voel het in mijn botten. - Je voelt het...
Je kan het in je botten voelen?
Ja.
Grote hemel, betekent dat dat je mijn slappe zoon overgehaald hebt...
je midden in een oorlog hier naar toe te brengen?
Met een idioot verhaal dat jij een gevoel in je botten hebt?
Hij is niet slap. Hij heeft de varkens gered.
Het was zijn idee hierheen te rijden.
Ik weet dat ik het goed heb wat mijn vader betreft. Alstublieft.
Kunt u het niet navragen?
In mijn leger vechten vele duizenden mannen.
Waarom zou ik jouw vader...
hoe waardig hij dat ook is mijn bijzondere aandacht geven?
Omdat...
Omdat zij van hem houden. En tante Isabel ook.
En omdat ze hem nodig hebben. Ik weet ook waarom u ons naar hen toegestuurd hebt.
Dat heeft niets met bommen te maken.
Ik weet dat jullie gaan scheiden. - Genoeg.
Nee, u zult luisteren. Uw en ons leven is nu een ellende.
Is dat niet genoeg voor u?
Help tenminste tante Isabel en oom Rory om samen te zijn.
Wacht hier.
Schiet een beetje op. - Ik moet het toch lezen.
Mama, wacht alsjeblieft. - Hou op, Megsie.
Die geaccepteerd zullen worden als reserve...
Een muis onder de stoel.
Gaan jouw vader en moeder echt scheiden?
Bij wie ga je dan wonen?
Bij mijn moeder neem ik aan. Maar dat maakt ook niets uit.
We zien hem trouwens toch haast nooit, en zij ook niet.
Men brengt ons alleen bij speciale gelegenheden naar hem toe.
Jullie kunnen bij ons wonen. Jij en Celia.
Dat is heel vriendelijk van jou.
Het spijt me. - Wat staat er?
Ik ben bang dat hij V.T.S. is.
Wat is dat? - Vermist Tijdens Strijd.
Het spijt me, Norman.
Wacht. Vermist?
Vermist tijdens de strijd. Niet gesneuveld.
Niet gesneuveld. Het telegram was onjuist.
Er is helemaal geen dossier dat zo een telegram verzonden is.
Dat moeten we overigens meteen... - Ik wist het.
Hij leeft. Bedankt, oom. - Hij is mijn neef, van het platte land.
Een ruwe diamant zoals ze zeggen.
Kom op, we moeten meteen terug. We moeten het aan mama vertellen.
Het heeft je goed gedaan al die lucht van het platteland.
Ga maar verder. - Dat zal ik doen, sir.
Ik bedoel, vader.
Uitstekend. - Uitstekend.
Als het oorlogskantoor geen telegram verstuurd heeft...
dan moet dat telegram vervalst zijn. Maar wie doet nu zoiets?
Wie doet zoiets vreselijks? - Oom Phil.
Hij wil dat mama onze helft van de boerderij verkoopt.
Hij heeft vast geweten dat ze verkoopt als ze weet dat papa dood is.
We moeten opschieten.
Hij is niet dood. Hij wordt alleen vermist.
Dat is goed nieuws. - Maar we moeten snel weer terug.
We leggen alles onderweg uit.
Celia hou alsjeblieft op met dat geschreeuw.
Je schreeuwt nu al een half uur.
Er is geen muis.
Ik heb hem gezien. Hij is vast ontsnapt.
Isabel, laten we dit in orde maken.
Heb jij een pen?
Wacht alsjeblieft. - Het is genoeg, Megsie.
Phil, zoek een pen. - Een andere pen natuurlijk.
Nanny McPhee we hebben u nodig.
Alstublieft Nanny McPhee we hebben u nodig.
Nanny McPhee, we hebben u nodig.
Norman, geef mij mijn stok eens aan.
Beter nog, sla er eens één keer hard mee op straat.
Toe maar, laat hem niet vallen.
Die papierwinkel om hem te vervangen daar moet ik niet aan denken.
Goed gedaan. Leg hem weer terug.
Wat deed het dan? - Wat?
Dat Norman met die stok moest slaan. Waar was dat voor?
Hallo.
Mama, niet tekenen, alsjeblieft. Het is onze boerderij.
Dit kun je zelf begrijpen.
Dit ook.
En hier. En gewoon hier tekenen.
Waar is de pen? - In Godsnaam, Phil.
Maakt niets uit.
Ze lagen hier.
Doei.
Ik dacht dat je wou dat ik dat tekende. - Ik begrijp het niet.
Iemand moet...
Ik denk niet dat er nog pennen zijn, mam.
Nanny McPhee. - Ja, lieverd?
Hoe snel kan dit ding eigenlijk?
Kijk eens wat ik gevonden heb.
Isabel, laten we dit afhandelen.
Laten we dit ook tekenen.
Ik zal je hand stabiel houden. Voila.
Gewoon daar.
Wat gaan we doen? - Ik weet het niet.
Ik weet niets wat hem nog kan stoppen.
Vijandelijk vliegtuig
Dat is goed.
Een blindganger. - Wat is dat?
Een bom die niet ontploft. Dat ken ik uit Londen.
Die kan elk moment ontploffen.
Wat? - Misschien ook niet. Hangt er vanaf.
Maar dan is de oogst verloren. - Dat is een teken.
Ze komen me halen. Ze vermoorden mij.
- Wie gaat jou vermoorden?
De opdrachtgeefsters. De zware dames.
Geen reden tot paniek.
Nee, ik ga sterven. - Ik kruip onder de tafel.
Ik zet de ketel aan. - Beetje melk, en twee klontjes suiker.
U moet mij arresteren voordat zij er zijn.
Arresteer mij nu meteen, ik herhaal...
Waarom zou ik u arresteren? Dan moet u een misdaad begaan hebben.
Hoe zit het met vervalsing?
Norman, waar ben jij geweest? - In het oorlogskantoor.
Papa leeft.
Wat?
Oom Phil heeft het telegram vervalst. - Norman heeft gelijk.
Daar heeft u uw misdaad. Arresteer me nu, alstublieft.
Je schijnt je niet bewust te zijn, dat er elk moment een fatale ontploffing kan komen.
Stilte, allemaal.
Norman, kom hier.
Papa wordt vermist.
Ga door. - Ik voel in mijn botten dat hij nog leeft.
Nou, dan...
dan moet het waar zijn.
Bedankt, mijn schat.
Mijn lieve jongen. - Cyril moet je ook bedanken.
Cyril, jij ook? Kom hier.
M'n moedige jongen. - Heeft u dat gehoord?
Ik ben een gemene vervalser. - We moeten ons buiten met die bom bemoeien.
Een bom? - Kom vlug kijken.
Hier zijn de handboeien. Doet u het zelf. - Dat is een blindganger.
Dat betekent dat hij niet is ontploft. - En de gerst dan?
Als hij ontploft is alles weg. - 'Je bom ontmantelen'.
Nee, maak mij aan u vast.
Zo ben ik veilig.
Wil er iemand alsjeblieft helpen? - Dat verdien je niet. Je bent een slecht mens.
Alsjeblieft. Ik smeek je, Megsie.
Laat mij dat doen.
Ik bedoel heel erg bedankt.
Ik ga hem ontmantelen.
Hij is omgevallen. - Ik geloof dat hij flauwgevallen is.
Wie moet hem nu ontmantelen?
Jongens, kijk naar Mr Docherty en zet die ladder terug recht.
Celia, pak z'n pamflet. Jij leest voor omdat jij het het beste kan uitspreken.
Nanny McPhee, help alstublieft hen tegen te houden.
Ik betwijfel ergens of dat mogelijk is.
Is er iemand?
Het is hier niet heel comfortabel.
'Je bom ontmantelen'. Drie eenvoudige stappen voor een explosievrije dag.
'Stap 1. Open de klep die aan de staartvin zit.'
Klep openen. - Klep openen.
Klep open. Wat nu?
'Stap 2. De blauwe draad doorsnijden.' - Blauwe draad.
Te dik. - Wat kunnen we nog meer gebruiken?
Heeft iemand een zakmesje?
Probeer dit eens.
Perfect. - Goed gedaan, Celia.
Wat nu?
Hallo, Phil.
Stap drie. De rode draad doorknippen. - Rode draad.
Zie je hem? - Is hij daar? - Al gedaan?
Stil, ik kom er niet bij.
Is dat niet opwindend.
Wat?
Het is me gelukt. - Goed gedaan.
Heel goed. - Megsie, goed gedaan.
Wat gebeurt er?
We hebben zo een goed nieuws.
We zullen je nieren niet moeten verwijderen. - Dat klopt.
Mrs Big heeft besloten dat een nier bij jou wegnemen niet voldoende is.
Niet genoeg finesse. - Zij wil dat we jou opzetten.
Opzetten en dan zetten we jou bij de casino ingang neer als waarschuwing voor de anderen.
Dat kunnen jullie niet doen. - Geen zorgen, Phil.
Miss Turvey is een proffesional.
Hier is een eerder voorbeeld van mijn werk.
En zo zie jij er uit.
Geweldig toch?
We moeten jou helaas uitscheppen terwijl je nog...
nou ja... - Leeft.
Wat zegt het over het licht?
Kijk zelf maar, niets in heel het boek.
Wacht, er is nog een voetnoot.
'In sommige vijandelijke bommen is er een vierde stap'.
'Snij de groene draad door'. - Die zie ik niet.
Die zit vast bedekt met dat grijs spul.
Zo hard als nagels.
Je mag het toch niet missen als de bom ontploft. Kom, liefste.
Hier staat 'waarschuwing'. Is de groene draad door een springstof stopverf bedekt...
Stopverf? - Dan verschijnen er rode lampjes.
Dat is het aftellen tot de explosie.
Waarom staat dat aan de achterkant? - We moeten nu allemaal dekking zoeken.
Kijk. Mama, wacht.
Megsie, kom meteen naar beneden.
Mr Edelweiss eet de stopverf eruit.
Megsie, kom naar beneden.
- Ik zie de groene draad.
Het is ons gelukt.
Schat, kom naar beneden.
Goed gedaan, Megs. - Geweldig.
De bom is ontmanteld.
Het was een kleine moeite.
Ik wist dat je het kon.
Les vier. Moedig zijn. Is voltooid.
Mr Edelweiss zit vol springstof stopverf.
Ontploft hij niet?
Zoek dekking iedereen.
Laat dat aan mij over. - Loop zo snel als je kan.
Zo.
Ik kan vliegen.
Tot ziens.
Goed gedaan, Phil.
Wat gebeurt er met de gerst?
God allemachtig.
Wat is er gebeurd?
De oogst is binnengehaald.
Kijk eens, daar is een glijbaan.
Kom op, de laatste daar is een rot ei.
Mam, kom de ladder op.
Goed gedaan, Mr Docherty. Erop. - Mam, waar wacht je op?
Ik weet het niet.
Ga je weg?
Ja.
Bedankt dat je me liet blijven. - Bedankt dat je het me gevraagd hebt.
Kijk eens. - Dat is een medaille van Nanny McPhee.
Jij hebt er ook één. Dat is de groene. - Die vind ik het mooist.
Medaille van trouw
Waarom heeft ze ons haar medailles gegeven? - We vragen het haar.
Waar is ze?
Daar.
Waar gaat ze naar toe? - Ze verlaat jullie.
Wat? - Dat mag ze niet.
Waarom? - Omdat jullie haar niet meer nodig hebben.
Dat kan toch niet. - Ik wil niet dat ze gaat.
Jullie hebben vergeten hoe ze werkt. Hoe dan?
Als jullie haar nodig hebben, maar haar niet willen...
dan moet ze blijven.
Als jullie haar willen, maar haar niet meer nodig hebben...
dan moet ze gaan. - Dat is niet eerlijk.
We wilden helemaal niet dat we haar wilden. - Hoezo, we hebben haar niet nodig?
Bent u helemaal gek geworden?
Nanny McPhee houdt niet van afscheidsscènes.
Dat weet ik nog uit mijn kindertijd.
Kom terug. Zij hebben je misschien niet nodig...
maar ik heb u echt nodig.
Kom terug. - Loop door, mama.
Blijf niet staan, mama. - Kom terug.
Blijf lopen, we hebben haar nodig.
Nee, nietwaar.
Papa!
Papa.
Pap, dit is Cyril en Celia. - Celia.
Ik had drie kinderen toen ik vertrok, en nu vijf.
Ik ben thuis nu.
Ik ben in orde.
Les vijf: Vertrouwen hebben. Is voltooid.
Spring er maar op.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Suurtje Gedownload van www.ondertitel.com